Nasadiya Sukta Explained | Rigveda 10.129 and the Mystery of Creation | നാസദിയ സൂക്തത്തിന്റെ വിശദീകരണം | ഋഗ്വേദം 10.129 ഉം സൃഷ്ടിയുടെ രഹസ്യവും | Ai Song
ഈ ഗാനത്തിന്റെ വരികളും അർത്ഥവും താഴെ നൽകുന്നു.
നാസദീയ സൂക്തം (Nasadiya Sukta) എന്നാൽ ഋഗ്വേദത്തിലെ പത്താം മണ്ഡലത്തിലെ 129-ാം സൂക്തത്തിന് നൽകുന്ന പേര്.
🔹 ഇതിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ:
സൃഷ്ടിയുടെ ഉദ്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദാർശനിക ചിന്തയാണ് ഈ സൂക്തത്തിന്റെ പ്രമേയം.
പ്രപഞ്ചം എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചു എന്നതിന് ഉറച്ച ഉത്തരങ്ങൾ നൽകാതെ, സംശയവും അന്വേഷണവുമാണ് ഇത് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.
ദൈവം പോലും സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കം അറിഞ്ഞിരുന്നോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു.
🔹 പ്രധാന ആശയങ്ങൾ:
ആദിയിൽ അസ്തിത്വവും (സത്) അനസ്തിത്വവും (അസത്) ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
ഇരുട്ടും ശൂന്യതയും മാത്രമായിരുന്ന ഒരു അവസ്ഥ.
പിന്നീട് തപസ് (ആന്തരിക ഊർജ്ജം/ചിന്ത) മുഖേന സൃഷ്ടി ഉദ്ഭവിച്ചു എന്ന് സൂചന.
എന്നാൽ സൃഷ്ടിയുടെ യഥാർത്ഥ രഹസ്യം ആര്ക്കാണ് അറിയാവുന്നത്? എന്ന ചോദ്യത്തോടെ സൂക്തം അവസാനിക്കുന്നു.
🔹 പ്രാധാന്യം:
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ ദാർശനിക ചിന്തകളിൽ ഒന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
അന്ധവിശ്വാസമല്ല, തർക്കബുദ്ധിയും സംശയവും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന അപൂർവ വേദസൂക്തം.
നാസദീയ സൂക്തം (Nasadiya Sukta) എന്ന് പറയുന്നത് ഋഗ്വേദത്തിലെ (Rigveda) ഏറ്റവും ആഴമുള്ള ദാർശനിക സൂക്തങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.
📜 നാസദീയ സൂക്തം – അടിസ്ഥാന വിവരം
📖 ഗ്രന്ഥം: ഋഗ്വേദം
📍 മണ്ഡലം: 10
📍 സൂക്തം: 129
✍️ വിഷയം: സൃഷ്ടിയുടെ ഉത്ഭവം (Creation of the Universe)
🧠 സ്വഭാവം: ദാർശനികം, സംശയാത്മകം, ചിന്താപരമായത്
🕉️ “നാസദീയ” എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം
നാ (na) → ഇല്ല
സത് (sat) → ഉണ്ടായിരുന്നത് / അസ്തിത്വം
👉 “നാസദീയ” = ഇല്ലായ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള / അസ്തിത്വമില്ലായ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള സൂക്തം
🌌 സൂക്തത്തിന്റെ മുഖ്യ ആശയം
നാസദീയ സൂക്തം ചോദിക്കുന്നത് ഇതാണ്:
ഈ ലോകം എങ്ങനെയാണ് ഉണ്ടായത്?
ആദ്യം ദൈവമുണ്ടായിരുന്നോ?
സൃഷ്ടിക്ക് മുമ്പ് എന്തുണ്ടായിരുന്നു?
ഇതെല്ലാം ആര്ക്കറിയാം? ദൈവത്തിനോ പോലും?
🔱 പ്രശസ്തമായ ഒരു മന്ത്രം (ആദ്യ ഭാഗം)
സംസ്കൃതം
नासदासीन्नो सदासीत्तदानीं
नासीद्रजो नो व्योमा परो यत् ।
അർത്ഥം (സാരം)
അന്നത്തെ സമയത്ത്
അസ്തിത്വവും ഇല്ല,
അസ്തിത്വമില്ലായ്മയും ഇല്ല
ആകാശവും അതിനപ്പുറവും പോലും ഇല്ലായിരുന്നു.
👉 അതായത്: സൃഷ്ടിക്ക് മുമ്പ് “ഇരുന്നു / ഇല്ല” എന്ന വ്യത്യാസം പോലും ബാധകമല്ലായിരുന്നു.
🤔 ഏറ്റവും അതിശയകരമായ ഭാഗം
സൂക്തത്തിന്റെ അവസാനം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:
“ഇതെല്ലാം ആരാണ് ശരിക്കും അറിയുന്നത്?”
സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവം പോലും അറിയുമോ… അല്ലെങ്കിൽ അറിയാതെയോ?”
👉 വേദങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന
തീർച്ചയില്ലായ്മയും വിനയവും
ഇവിടെ തുറന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
🧠 ദാർശനിക പ്രാധാന്യം
❌ ഇത് ഒരു മതപ്രചാര സൂക്തമല്ല
❓ ചോദ്യം ചെയ്യലാണ് മുഖ്യം
🔬 ശാസ്ത്രീയ ചിന്തയ്ക്ക് അടുത്ത സമീപനം
🕊️ “എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം” എന്ന അവകാശവാദം ഇല്ല
👉 ഇന്ത്യൻ ദാർശനിക ചിന്തയുടെ ഏറ്റവും പുരാതന “cosmology debate” എന്നുതന്നെ പറയാം.
✨ ഒരു വരിയിൽ പറഞ്ഞാൽ
നാസദീയ സൂക്തം
👉 “സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പോടെ പറയാൻ മനുഷ്യനും ദൈവവും ഒരുപോലെ പരിമിതരാണ്”
എന്ന് തുറന്നുപറയുന്ന വേദസൂക്തമാണ്.
നാസദീയ സൂക്തത്തിന്റെ (ഋഗ്വേദം 10.129) രചയിതാവ് ആരാണ്?
👉 പരമ്പരാഗത വേദപരമ്പര അനുസരിച്ച്
രചയിതാവ് (ദൃഷ്ടാ ഋഷി): പ്രജാപതി പരമേഷ്ഠി (Prajāpati Parameṣṭhī)
📜 വിശദീകരണം
വേദങ്ങളിൽ “രചയിതാവ്” എന്നതിനെക്കാൾ
👉 “മന്ത്രദൃഷ്ടാവ്” (seer of the mantra) എന്ന ആശയമാണ് പ്രധാന്യംഅതായത്, ഋഷി മന്ത്രം കണ്ടു (ദർശിച്ചു) എന്നാണ് വിശ്വാസം
🕉️ പ്രജാപതി പരമേഷ്ഠി ആരാണ്?
സൃഷ്ടിയുടെ തത്വം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദൈവസങ്കൽപ്പം
വ്യക്തിദൈവമല്ല;
👉 Cosmic Principle / Creator-conceptഅതുകൊണ്ടുതന്നെ നാസദീയ സൂക്തം പോലെ
സൃഷ്ടിയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന സൂക്തം
പ്രജാപതിയോട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
❗ പ്രധാന ശ്രദ്ധേയ കാര്യം
നാസദീയ സൂക്തത്തിൽ പോലും
പ്രജാപതിയെ വ്യക്തമായ സൃഷ്ടാവായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നില്ല
ഇത് തന്നെ സൂക്തത്തിന്റെ
അത്യന്തം ദാർശനികവും വിനയപരവുമായ സ്വഭാവം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
🧠 ആധുനിക പണ്ഡിതരുടെ നിലപാട്
ചിലർ പറയുന്നു:
ഈ സൂക്തം collective philosophical reflection ആകാം
ഒരൊറ്റ വ്യക്തിയുടേതെന്നതിൽ ഉറപ്പ് പറയാനാവില്ല
👉 പക്ഷേ വേദപരമ്പരയിൽ അംഗീകരിച്ച പേര്
പ്രജാപതി പരമേഷ്ഠി തന്നെയാണ്.
✨ ഒരു വരിയിൽ
നാസദീയ സൂക്തത്തിന്റെ ദൃഷ്ടാ ഋഷി — പ്രജാപതി പരമേഷ്ഠി
എന്നാൽ സൂക്തം തന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്:
സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് “അവസാന വാക്ക്” ആരും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
അതായത് പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടിക്ക് തുടക്കം ആയത് തന്നെ "കാമശക്തി" മൂലമാണ് എന്ന ഒരു ആശയമാണ് ഇത് നൽകുന്നത്. എങ്ങനെ എന്ന് നോക്കാം.
കാമ ശക്തിയെപ്പറ്റി ഋഗ്വേതത്തിൽ പറയുന്നത് എന്താണ്?
"കാമശക്തി" (कामशक्ति / Kāma-śakti) എന്ന ആശയം ഋഗ്വേദത്തിൽ വളരെ ആഴമുള്ളതും തത്ത്വചിന്താപരവുമായ രീതിയിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് വെറും ലൈംഗിക ശക്തിയെ മാത്രമല്ല, സൃഷ്ടിയുടെ പ്രഥമ പ്രേരണാശക്തി, ആഗ്രഹം അല്ലെങ്കിൽ സങ്കൽപം എന്ന അർത്ഥത്തിലും കാണപ്പെടുന്നു.
പ്രധാനമായ ഉദ്ധരണി — ഋഗ്വേദം 10.129 (നാസദീയ സൂക്തം)
ഇതാണ് കാമശക്തിയെപ്പറ്റി ഋഗ്വേദത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഉദ്ധരണി:
"कामो ह तद् प्रथमं जायताग्रे।
मनसो रेतः प्रथमं यदासीत् ।
सत् बन्धुम् असति निरविन्दन् ।
हृदि प्रतीष्या कवयो मनीषा ॥"
(ऋग्वेद 10.129.4)
അർത്ഥം (മലയാളത്തിൽ):
"ആദിയിൽ കാമം (ആഗ്രഹം, ആകാംക്ഷ, സൃഷ്ടിശക്തി) ഉത്ഭവിച്ചു.
അത് മനസ്സിന്റെ ആദ്യ വിത്തായിരുന്നു.
അത് അസ്തിത്വവും അനസ്തിത്വവും ബന്ധിപ്പിച്ചു.
മുനികൾ അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ അതിനെ കണ്ടറിഞ്ഞു."
ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ തത്വാർത്ഥം
ഇവിടെ "കാമം" എന്നത് ആത്മീയമായ സൃഷ്ടിശക്തി അല്ലെങ്കിൽ സൃഷ്ടിയ്ക്കുള്ള പ്രേരണ എന്ന നിലയിലാണ് കാണുന്നത്.
ലോകസൃഷ്ടിക്ക് മുൻപായി ഒന്നുമില്ലായ്മയിലായപ്പോൾ, ആദ്യം ഉണർന്നത് "ആഗ്രഹം" — സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്പന്ദനം ആയിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട്, കാമം ഇവിടെ പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിയുടെ ആദ്യ കാരണം ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഋഗ്വേദത്തിൽ കാമത്തിന്റെ സ്ഥാനം
കാമം = സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കം — സങ്കൽപവും ആഗ്രഹവും ഇല്ലാതെ ഒന്നും രൂപപ്പെടില്ല എന്ന ആശയം.
കാമം = ദിവ്യശക്തി — ചില മന്ത്രങ്ങളിൽ കാമദേവൻ ബ്രഹ്മശക്തിയുടെ പ്രതീകമായി കാണപ്പെടുന്നു.
കാമം = മനസ്സിന്റെ ഗതിഭേദം — മനുഷ്യന്റെ ചിന്ത, ആഗ്രഹം, സങ്കൽപം എന്നിവ എല്ലാം അതിൽ നിന്ന് ഉദിക്കുന്നു.
ദർശനപരമായ വ്യാഖ്യാനം
വേദാന്തചിന്തകർ പറയുന്നത്:
“കാമം” എന്നത് ബ്രഹ്മചൈതന്യത്തിന്റെ ചലനം ആണെന്ന്.
പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാൻ മുമ്പ് ആ ചൈതന്യം ‘ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കണം’ എന്ന ആഗ്രഹം കാണിച്ചു.
അതാണ് സങ്കൽപശക്തി — അതായത് കാമശക്തി.
സംഗ്രഹം
| ഘടകം | അർത്ഥം |
|---|---|
| മൂലശ്ലോകം | ഋഗ്വേദം 10.129.4 |
| പദം | "കാമം" = ആഗ്രഹം, സൃഷ്ടിചൈതന്യം |
| തത്വം | സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കം കാമത്തിൽ നിന്നാണ് |
| അർത്ഥം | കാമം വെറും ശാരീരിക ആഗ്രഹമല്ല, ആത്മീയ സൃഷ്ടിശക്തിയാണ് |
നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ഈ “നാസദീയ സൂക്തം” (Rigveda 10.129) മുഴുവൻ മലയാള തർജ്ജമയോടെ വിശദീകരിക്കാം. അത് കാമത്തിന്റെ ആശയം പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാൻ വളരെയധികം സഹായിക്കും.
ഇപ്പോൾ നമുക്ക് ഋഗ്വേദം മണ്ടലം 10, സൂക്തം 129 — “നാസദീയ സൂക്തം” മുഴുവൻ മലയാളത്തിലും അതിന്റെ തത്വാർത്ഥത്തോടെയും കാണാം.
ഇത് വേദസാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള, ബ്രഹ്മസൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള ദാർശനിക സൂക്തങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.
നാസദീയ സൂക്തം — (Rigveda 10.129)
१.
नासदासीन्नो सदासीत्तदानीं
नासीद्रजो नो व्योमा परो यत् ।
किमावरीवः कुह कस्य शर्मन्
अम्भः किमासीद्गहनं गभीरम् ॥
(ऋग्वेदം 10.129.1)
മലയാളം:
അന്ന് “അസ്തിത്വം” ഇല്ലായിരുന്നു, “നസ്തിത്വം” പോലും ഇല്ലായിരുന്നു.
മുകളിലും താഴെയും ആകാശമോ അന്തരീക്ഷമോ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.
അന്ന് എന്താണ് മറഞ്ഞിരുന്നത്?
ആർക്കായിരുന്നു ആ ശരണം?
ആഴമുള്ള ജലസമുദ്രമോ അതുണ്ടായിരുന്നത്?
തത്വാർത്ഥം:
ഇത് സൃഷ്ടിക്കും മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന പൂർണ്ണമായ ശൂന്യതയെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു —
"നിരാകാര, അദ്വൈത, അപ്രകൃത അവസ്ഥ."
२.
न मृत्युुरासीदमृतं न तर्हि
न रात्र्या अह्न आसीत्प्रकेतः ।
आनीदवातं स्वधया तदेकं
तस्माद्धान्यन्न परः किंचनास ॥
(10.129.2)
മലയാളം:
അന്ന് മരണമില്ലായിരുന്നു, അമൃതത്വവും ഇല്ലായിരുന്നു.
രാത്രിയോ പകലോ ഇല്ലായിരുന്നു.
മാത്രം, സ്വധയാൽ സ്വയം നിലനിന്ന ഒരു “തത്” മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതിനു പുറമെ മറ്റൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.
തത്വാർത്ഥം:
സൃഷ്ടിക്കും മുൻപ് ഏകചൈതന്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു — അതാണ് ബ്രഹ്മം.
३.
तम आसीत्तमसा गूळमग्रे
अप्रकेतं सलिलं सर्वमा इदम् ।
तुच्छ्येनाभ्वपिहितं यदासीत्तपसस्तन्महिनाजायतैकम् ॥
(10.129.3)
മലയാളം:
ആദിയിൽ എല്ലാം അന്ധകാരത്താൽ മറഞ്ഞിരുന്നു.
അവ്യക്തമായ ജലം (സത്തയുടെയും അസത്തയുടെയും സംമിശ്രം) മാത്രമായിരുന്നു.
അത് “തപസ്” (ചൈതന്യത്തിന്റെ ചൂട്) മൂലം ഉണർന്നു — അതിൽനിന്ന് ഒന്നായ (സൃഷ്ടി) ഉത്ഭവിച്ചു.
തത്വാർത്ഥം:
സൃഷ്ടിയുടെ “തപസ്” അല്ലെങ്കിൽ സങ്കൽപചൈതന്യം ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
४. 
कामो ह तद् प्रथमं जायताग्रे
मनसो रेतः प्रथमं यदासीत्त् ।
सत् बन्धुम् असति निरविन्दन्
हृदि प्रतीष्या कवयो मनीषा ॥
(10.129.4)
മലയാളം:
ആദിയിൽ കാമം (ആഗ്രഹം, സൃഷ്ടിപ്രേരണ) ഉത്ഭവിച്ചു.
അത് മനസ്സിന്റെ ആദ്യ വിത്തായിരുന്നു.
മുനികൾ അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ആ കാമത്തെ കണ്ടറിഞ്ഞു —
അത് അസത്തും സത്തും തമ്മിൽ ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു.
തത്വാർത്ഥം:
ഇതാണ് കാമശക്തിയുടെ വേദീയ ജനനം.
കാമം ഇവിടെ ശാരീരികതയല്ല — സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആത്മീയ ആഗ്രഹം,
അഥവാ ബ്രഹ്മചൈതന്യത്തിന്റെ പ്രേരണം.
५.
तिरश्चीनो विततो रश्मिरेषामधः
स्विदासीदुपरि स्विदासीद् ।
रेतोधा आसन्महिमान आसन्
स्वधा अवस्तात्प्रयतिः परस्तात् ॥
(10.129.5)
മലയാളം:
അവരുടെ (സൃഷ്ടിച്ചൈതന്യത്തിന്റെ) രശ്മികൾ അങ്ങിങ്ങായി പടർന്നു.
മുകളിലോ താഴെയോ എന്ത് സ്ഥിതി ആയിരുന്നുവെന്ന് ആരറിയും?
വിത്തുകളും മഹിമകളും ഉണ്ടായി.
സ്വധയും പ്രേരണയും അപ്രകൃതമായി നിലനിന്നു.
തത്വാർത്ഥം:
സൃഷ്ടിയുടെ ക്രമവികാസം — “കാമശക്തി” → “ചലനം” → “രൂപം”.
६.
को अद्धा वेद क इह प्र वोचत्
कुत आजात कुत इयं विसृष्टिः ।
अर्वाग्देवा अस्य विसर्जनेनाथा
को वेद यत आ बभूव ॥
(10.129.6)
മലയാളം:
ആർക്കറിയാം? ആരാണ് പറയാൻ കഴിവുള്ളത് —
ഈ സൃഷ്ടി എവിടെ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചു? എങ്ങനെ പടർന്നുപോയി?
ദേവന്മാരും പിന്നീട് മാത്രമാണ് ഉണ്ടായത്;
അതിനാൽ യഥാർത്ഥം ആരറിയും?
തത്വാർത്ഥം:
വേദങ്ങൾ തന്നെ ഇവിടെ വിനീതമായി പറയുന്നു:
സൃഷ്ടിയുടെ രഹസ്യം മനുഷ്യമനസ്സിന് അപ്പുറം.
७.
यो अस्याध्यक्षः परमे व्योमन्
सो अङ्ग वेद यदि वा न वेद ॥
(10.129.7)
മലയാളം:
ഈ സൃഷ്ടിയുടെ അധ്യക്ഷനായ (ബ്രഹ്മൻ) —
അവൻ അറിയാമോ? അല്ലെങ്കിൽ അറിയുന്നില്ലയോ?
(അവനോടു മാത്രമേ ആ രഹസ്യം ഉണ്ടാകൂ.)
തത്വാർത്ഥം:
അവസാനം വരെ “അജ്ഞാതമായ സൃഷ്ടിരഹസ്യം” എന്ന വിനയത്തോടെ സൂക്തം അവസാനിക്കുന്നു.
സംഗ്രഹം
| ഘടകം | അർത്ഥം |
|---|---|
| സൂക്തം | നാസദീയ സൂക്തം (Rigveda 10.129) |
| മൂലവിഷയം | സൃഷ്ടിയുടെ ഉത്ഭവം, അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഉറവിടം |
| കാമത്തിന്റെ സ്ഥാനം | സൃഷ്ടിയുടെ ആദ്യ പ്രേരണാശക്തി |
| തത്വം | സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചത് “ആഗ്രഹം” (കാമം) മൂലം |
| തീം | ആ ആഗ്രഹം തന്നെ ബ്രഹ്മചൈതന്യത്തിന്റെ പ്രകടനം |
നമുക്ക് ആ കാമശക്തി (कामशक्ति) എന്ന ആശയം ആധുനിക തത്വചിന്തയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കാം —
ഇത് വെറും ദൈവതത്ത്വമല്ല, ജീവിതത്തിന്റെ മൗലികശക്തി എന്ന നിലയിലാണ് വേദങ്ങൾ ഇതിനെ കണ്ടത്.
“കാമം” — വേദീയ അർത്ഥം
ഋഗ്വേദത്തിലെ “കാമം” എന്ന പദം, നമുക്ക് ഇന്നത്തെ മലയാളത്തിൽ പറയുന്ന ലൈംഗിക ആഗ്രഹം എന്ന അർത്ഥത്തിലും, അതിനപ്പുറം ഒരു ബ്രഹ്മചൈതന്യത്തിന്റെ ഉണർവ് എന്ന നിലയിലും ഉണ്ട്.
➤ “कामो ह तद् प्रथमं जायताग्रे” — “ആദിയിൽ കാമം ഉത്ഭവിച്ചു.”
അതായത്, സൃഷ്ടിയുടെ ആദ്യ ചലനം ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു.
“സങ്കൽപം” ഇല്ലെങ്കിൽ ഒന്നും ഉണ്ടായിരിക്കില്ല.
ആ “സങ്കൽപം” തന്നെയാണ് പ്രപഞ്ചത്തെ ഉണർത്തിയ കാമശക്തി.
“കാമശക്തി” എന്നത് എന്താണ്?
| തല | അർത്ഥം |
|---|---|
| ആത്മീയതയിൽ | ബ്രഹ്മചൈതന്യത്തിന്റെ ഉണർവ് — “സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം” |
| മനശാസ്ത്രത്തിൽ | മനുഷ്യന്റെ ഉദ്ദേശബോധം, ചലനം, ജീവിതാഭിലാഷം |
| ശാരീരികതയിൽ | പ്രജനനശക്തി, ജീവതവികാസത്തിന്റെ ഉൽപത്തി |
| തത്ത്വചിന്തയിൽ | ചൈതന്യം സൃഷ്ടിയിലേക്ക് തിരിയുന്ന പ്രേരണാശക്തി |
വേദാന്തപരമായ ദൃഷ്ടികോണം
ബ്രഹ്മം സ്വയം പൂര്ണമായ, ആകമാനം നിറഞ്ഞ അവസ്ഥയിലാണ്.
എന്നാൽ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അവൻ “ഞാൻ ഒറ്റയാളാണ് — എനിക്കു അനേകം ആകട്ടെ” ("बहु स्याम् प्रजायेय") എന്ന സങ്കൽപം കാണിക്കുന്നു.
ഇതുതന്നെയാണ് “കാമശക്തി”യുടെ വേദാന്തജനനം.
അവിടെ “കാമം” = സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ഇച്ഛാശക്തി (Icchā-śakti).
അതിനു പിന്നാലെ:
ജ്ഞാനശക്തി — എങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കണം എന്ന് ബോധം.
ക്രിയാശക്തി — സൃഷ്ടിയുടെ പ്രവൃത്തിയിലേക്ക് കടക്കുന്ന ശക്തി.
ഈ മൂന്ന് — ഇച്ഛാശക്തി, ജ്ഞാനശക്തി, ക്രിയാശക്തി —
ആകെ ചേർന്നതാണ് സൃഷ്ടിശക്തി, അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം “കാമം” ആകുന്നു.
ശൈവ, ശാക്ത പാരമ്പര്യത്തിൽ
ശാക്തതത്വത്തിൽ “കാമശക്തി”യെ **അദി ശക്തി (പരാശക്തി)**യുടെ ഭാഗമായാണ് കാണുന്നത്.
ശിവൻ = നിരാകാര ചൈതന്യം (നിഷ്ക്രിയം).
ശക്തി = ആ ചൈതന്യത്തിന്റെ ചലനം (സൃഷ്ടിപ്രേരണം).
അതായത്:
“കാമശക്തി” = ചൈതന്യം ചലനമാകുന്ന നിമിഷം.
ശിവം “നിശ്ചലത” ആണെങ്കിൽ, കാമശക്തി “ഉണർവ്” ആണു.
ആധുനിക ദൃഷ്ടികോണം — മാനസികവും ശാസ്ത്രീയവും
| മേഖല | കാമശക്തിയുടെ പ്രതിഫലനം |
|---|---|
| മനശാസ്ത്രം (Psychology) | മനുഷ്യന്റെ “ആഗ്രഹം” ജീവിതത്തിന്റെ ചലനശക്തിയാണ്. ഫ്രോയിഡ് ഇതിനെ libido എന്ന് വിളിച്ചു. |
| ജീവശാസ്ത്രം (Biology) | ലൈംഗിക ആഗ്രഹം സൃഷ്ടിയുടെ തുടർച്ച ഉറപ്പാക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ നിയമമാണ്. |
| തത്വചിന്ത (Philosophy) | ആഗ്രഹമില്ലെങ്കിൽ ചലനമില്ല; ചലനമില്ലെങ്കിൽ സൃഷ്ടിയുമില്ല. |
| ആത്മീയത (Spirituality) | ആഗ്രഹം ദൈവികമാകുമ്പോൾ അത് സൃഷ്ടിയായി, ദേഹികമാകുമ്പോൾ അത് രാഗമായി. |
അതായത് കാമം ദോഷമല്ല, അത് ശക്തിയുടെ പ്രകടനം മാത്രമാണ്.
അത് ആത്മീയമായി ഉയർത്തുമ്പോൾ — അത് “സൃഷ്ടി”;
താഴ്ത്തുമ്പോൾ — അത് “വാസന”.
“കാമം” — രണ്ട് നിലകളിൽ കാണാം
| നില | അർത്ഥം |
|---|---|
| ദൈവിക കാമം (Divine Kāma) | സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം, കലയ്ക്ക് പ്രചോദനം, സ്നേഹം, ജീവിതത്തിന് അർത്ഥം. |
| ലൗകിക കാമം (Sensual Kāma) | ഇന്ദ്രിയാനുഭവങ്ങൾ, വാസനകൾ, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ തൃപ്തി. |
വേദം പറയുന്നത് —
കാമം ശുദ്ധമാകുമ്പോൾ അത് സൃഷ്ടിയെ ഉണർത്തുന്നു; അശുദ്ധമാകുമ്പോൾ അത് അധോവൃത്തിയിലേക്കു നയിക്കുന്നു.
സംഗ്രഹം
| ആശയം | അർത്ഥം |
|---|---|
| കാമം (Kāma) | ബ്രഹ്മചൈതന്യത്തിന്റെ ആദ്യ ഉണർവ് |
| കാമശക്തി | സൃഷ്ടിയുടെയും ജീവന്റെയും പ്രേരണാശക്തി |
| മൂലവേദം | ഋഗ്വേദം 10.129.4 — "कामो ह तद् प्रथमं जायताग्रे" |
| തത്വം | “ആഗ്രഹം” ഇല്ലെങ്കിൽ പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടായിരിക്കില്ല |
| ആധുനിക അർത്ഥം | ആഗ്രഹം = ജീവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങാനുള്ള ഊർജം |
ഇതിനാൽ “കാമശക്തി”
വെറും ലൈംഗികതയല്ല, ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രേരണാശക്തിയാണ് —
സൃഷ്ടിക്ക്, പ്രണയത്തിന്, ചിന്തയ്ക്ക്, സങ്കൽപത്തിനും അതാണ് ഉറവിടം.
ചുരുക്കത്തിൽ ഈ സൂക്തം പറയുന്നത് കാമശക്തി ജീവന്റെ ഉല്പത്തിക്ക് സഹായകമായതായിരിക്കാം എന്നാണ്. ഇതാണ് ഈ ഗാനത്തിലും പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.
നാസദീയ സൂക്തം ↔ Big Bang Theory യുമായി ഒരു താരതമ്യപ്പെടുത്തൽ
👉 ശാസ്ത്രീയ സിദ്ധാന്തവും വേദദർശനവും തമ്മിലുള്ള ദാർശനിക താരതമ്യം (അവകാശവാദമല്ല, സാദൃശ്യം).
1️⃣ ആരംഭാവസ്ഥ: ശൂന്യതയോ / സിംഗുലാരിറ്റിയോ
🕉️ നാസദീയ സൂക്തം പറയുന്നത്
“അന്ന് അസ്തിത്വവും ഇല്ല, അനസ്തിത്വവും ഇല്ല”
ഇരിക്കുന്നു / ഇല്ല എന്ന വ്യത്യാസം പോലും ബാധകമല്ല
ഭാഷക്കും ബുദ്ധിക്കും അതീതമായ അവസ്ഥ
🔬 Big Bang പറയുന്നത്
Singularity:
സമയം, സ്ഥലം, ദ്രവ്യം – എല്ലാം നിർവചിക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥ
ശാസ്ത്രവും പറയുന്നു:
“ഇതിനു മുമ്പെന്ത്?” എന്ന ചോദ്യം തന്നെ അർത്ഥശൂന്യം
👉 സാദൃശ്യം:
ആരംഭം മനുഷ്യബുദ്ധിക്ക് അളക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥ
2️⃣ ഇരുട്ട് / അജ്ഞാതഘട്ടം
🕉️നാസദീയ സൂക്തം പറയുന്നത്
“എല്ലാം അന്ധകാരത്തിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു”
രൂപമില്ല
വ്യത്യാസമില്ല
അജ്ഞാതം
🔬Big Bang പറയുന്നത്
Dark Age of the Universe
വെളിച്ചമില്ല
നക്ഷത്രങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ്
Cosmic background radiation മാത്രമേ സൂചനയുള്ളൂ
👉 സാദൃശ്യം:
ആദ്യഘട്ടം = ഇരുട്ടും അജ്ഞാതവും
3️⃣ ചലനത്തിന്റെ തുടക്കം: തപസ് ↔ Energy
🕉️നാസദീയ സൂക്തം പറയുന്നത്
“തപസ്സാൽ അത് ഉദിച്ചുയർന്നു”
തപസ് =
അകത്തെ ഊർജ്ജം
ചലനം
സൃഷ്ടിശക്തി
🔬Big Bang പറയുന്നത്
Big Bang =
അതിവിപുലമായ Energy Explosion
Expansion of space
👉 സാദൃശ്യം:
സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കം ഒരു ആന്തരിക ഊർജ്ജചലനമായി
4️⃣ കാമം: ആഗ്രഹം ↔ Instability
🕉️നാസദീയ സൂക്തം പറയുന്നത്
“ആദ്യം ഉദിച്ചത് കാമം”
കാമം =
ലൈംഗികത അല്ല
സൃഷ്ടിക്കുള്ള ത്വര
ചലനാഗ്രഹം
🔬Big Bang പറയുന്നത്
Big Bang-ൽ:
Quantum fluctuation
Instability
Expansion tendency
👉 സാദൃശ്യം:
“ചലിക്കണം” എന്ന പ്രാഥമിക പ്രവണത
5️⃣ ദേവന്മാർക്കുമപ്പുറം
🕉️നാസദീയ സൂക്തം പറയുന്നത്
“ദേവന്മാർ പോലും സൃഷ്ടിക്ക് ശേഷം”
ദൈവങ്ങളും പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗം
absolute creator ആയി ദൈവത്തെ ഉറപ്പിക്കുന്നില്ല
🔬Big Bang പറയുന്നത്
Big Bang:
ശാസ്ത്രം ദൈവത്തെ നിർബന്ധമായി ഉൾപ്പെടുത്തുന്നില്ല
Natural law-കളാണ് വിശദീകരണം
👉 സാദൃശ്യം:
സൃഷ്ടി = divine story അല്ല, cosmic process
6️⃣ അവസാന വിനയം: അറിയാം… അല്ലെങ്കിൽ അറിയാതിരിക്കാം
🕉️ (അവസാന മന്ത്രം)
“അവൻ അറിയാം… അല്ലെങ്കിൽ അറിയാതിരിക്കാം”
🔬Big Bang നാസദീയ സൂക്തം
ആധുനിക ശാസ്ത്രം തുറന്നു പറയും:
“We don’t know what preceded Big Bang”
“Theory breaks down at singularity”
👉 വിസ്മയകരമായ പൊരുത്തം:
അറിവിന്റെ പരിധി സമ്മതിക്കൽ
🧠 ദാർശനിക നിഗമനം
| വിഷയം | നാസദീയ സൂക്തം | Big Bang |
|---|---|---|
| ആരംഭം | വിവരണം അസാധ്യം | Singularitiy |
| ഇരുട്ട് | അന്ധകാരം | Dark Age |
| ചലനം | തപസ് | Energy |
| ആദ്യ പ്രവണത | കാമം | Instability |
| ദൈവം | ഉറപ്പില്ല | ഉൾപ്പെടുത്തുന്നില്ല |
| സമീപനം | വിനയം | വിനയം |
✨ ഒരു വാചകത്തിൽ
നാസദീയ സൂക്തം
👉 ശാസ്ത്രമല്ല
👉 മതപ്രചാരമല്ല
👉 “അറിവിന്റെ അതിരുകളെ ബഹുമാനിക്കുന്ന ദാർശനിക ചിന്ത”അതാണ് ഇന്നത്തെ Big Bang Cosmology സ്വീകരിക്കുന്നതും.
മറ്റ് മതങ്ങളിലോ / ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിലോ സൃഷ്ടിക്കും മുമ്പ് എന്തായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കാം
മറ്റു മതങ്ങളിലും / ദാർശനിക പാരമ്പര്യങ്ങളിലും
👉 “സൃഷ്ടിക്ക് മുൻപ് എന്തുണ്ടായിരുന്നു?” എന്ന ചോദ്യം ഉണ്ട്.
പക്ഷേ നാസദീയ സൂക്തം പോലെ സംശയാത്മകമായി ചോദിക്കുന്നതു വളരെ അപൂർവമാണ്.
താഴെ പ്രധാന മതങ്ങളിലെ സമീപനം സംക്ഷിപ്തവും താരതമ്യപരവുമായ രൂപത്തിൽ:
✝️ ക്രിസ്ത്യാനിത്വം (Bible – Genesis)
ആരംഭവാക്യം
“ആദിയിൽ ദൈവം ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചു.”
സൃഷ്ടിക്ക് മുൻപ്?
ദൈവം മാത്രം
സമയം തന്നെ ദൈവസൃഷ്ടി → before എന്ന ചോദ്യം ദൈവത്തിന് ബാധകമല്ല
സ്വഭാവം
🔹 Absolute certainty
🔹 ദൈവം സർവ്വജ്ഞൻ, സർവ്വശക്തൻ
👉 ❌ “അറിയില്ല” എന്ന സമ്മതം ഇല്ല
☪️ ഇസ്ലാം (ഖുർആൻ)
പ്രധാന ആശയം
“അല്ലാഹു എല്ലായ്പ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു.” (Al-Hadid 57:3)
സൃഷ്ടിക്ക് മുൻപ്?
അല്ലാഹു
അർശ് (Throne), ജലം എന്ന പരാമർശങ്ങൾ ഹദീസുകളിൽ
സ്വഭാവം
🔹 വ്യക്തമായ ദൈവകേന്ദ്രിത വിവരണം
🔹 സംശയമോ തുറന്ന ചോദ്യംചെയ്യലോ ഇല്ല
👉 ❌ ദൈവം അറിയുമോ? എന്ന ചോദ്യം അനുവദനീയമല്ല
✡️ യഹൂദമതം (Judaism)
ക്രിസ്ത്യാനിത്വത്തോട് സാമ്യം
ദൈവം സൃഷ്ടിക്ക് മുമ്പേ ഉണ്ടായിരുന്നു
കബാല (Mysticism):
Ein Sof = നിർവചനാതീതമായ ദൈവാവസ്ഥ
അവിടെ ഒരു പരിധിവരെ അജ്ഞാതത അംഗീകരിക്കുന്നു
👉 ✔️ മിസ്റ്റിക് തലത്തിൽ മാത്രം സംശയം
🕉️ ഹിന്ദുമതം (വേദങ്ങൾ / ഉപനിഷത്തുകൾ)
നാസദീയ സൂക്തം (Rigveda 10.129)
“അറിയാം… അല്ലെങ്കിൽ അറിയാതിരിക്കാം”
❓ ദൈവം പോലും അറിയുമോ എന്ന് ചോദ്യം
❓ സൃഷ്ടിക്ക് മുൻപ് സത്/അസത് എന്ന വ്യത്യാസം പോലും ഇല്ല
ഉപനിഷത്തുകൾ
“നെതി നെതി” (ഇത് അല്ല, അത് അല്ല)
ബ്രഹ്മൻ = വിവരണാതീതം
👉 ✔️ അറിവിന്റെ പരിധി തുറന്നു സമ്മതിക്കുന്നു
☸️ ബുദ്ധമതം
സൃഷ്ടിക്ക് മുൻപ്?
❌ അപ്രസക്തമായ ചോദ്യം
ബുദ്ധന്റെ നിലപാട്:
“ലോകം എവിടെ നിന്ന് വന്നു?”
→ ദുഃഖനിവാരണത്തിന് ഇത് സഹായിക്കുന്നില്ല
ദൈവസൃഷ്ടി ഇല്ല
Cause–Effect (Pratītyasamutpāda) മാത്രം
👉 ✔️ ചോദ്യം തന്നെ ഒഴിവാക്കുന്നു
🧘♂️ ജൈനമതം
സൃഷ്ടിക്ക് മുൻപ്?
❌ സൃഷ്ടിയില്ല
ലോകം അനാദിയാണ് (no beginning)
ദൈവസൃഷ്ടി നിഷേധിക്കുന്നു
പ്രകൃതി സ്വയം നിലനിൽക്കുന്നു
👉 ✔️ Big Bang-നോട് ചിലർ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു
🧠 ഗ്രീക്ക് ദാർശനികർ (Plato, Aristotle)
Chaos → Order
ശൂന്യത / അക്രമാവസ്ഥ → കോസ്മോസ്
👉 ✔️ ദൈവകഥയേക്കാൾ ദാർശനിക സമീപനം
🧾 ഒരു നോക്കിൽ താരതമ്യം
| പാരമ്പര്യം | സൃഷ്ടിക്ക് മുൻപ് | സംശയം അനുവദിക്കുന്നുണ്ടോ |
|---|---|---|
| ക്രിസ്ത്യാനിത്വം | ദൈവം | ❌ |
| ഇസ്ലാം | അല്ലാഹു | ❌ |
| യഹൂദമതം | ദൈവം / Ein Sof | ⚠️ (മിസ്റ്റിക്) |
| ഹിന്ദുമതം (വേദം) | അറിയില്ല / നിർവചനാതീതം | ✅ |
| ബുദ്ധമതം | ചോദ്യം ഒഴിവാക്കുന്നു | ✅ |
| ജൈനമതം | തുടക്കം ഇല്ല | ✅ |
| ആധുനിക ശാസ്ത്രം | Singularitiy (അജ്ഞാതം) | ✅ |
✨ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യത്യാസം
നാസദീയ സൂക്തം മാത്രം
👉 “ദൈവം പോലും അറിയുമോ?”
എന്ന് തുറന്നു ചോദിക്കുന്ന
അത്യന്തം അപൂർവമായ മാനവ–ദാർശനിക വിനയം കാണിക്കുന്നു.
മറ്റു ഏക ദൈവ വിശ്വാസ മതങ്ങളും Vs ഉപനിഷത്തുക്കളും തമ്മിലുള്ള വ്യെത്യാസം എന്താണ് എന്ന് നോക്കാം.
🕉️ ഉപനിഷത്തുകൾ vs ✝️☪️✡️ ഏകദൈവമതങ്ങൾ
👉 ദൈവം, സൃഷ്ടി, സത്യം, അറിവ് — ഈ നാല് വിഷയങ്ങളിൽ അടിസ്ഥാന ദാർശനിക വ്യത്യാസങ്ങൾ ചുരുക്കി കാണാം.
1️⃣ ദൈവത്തെ കാണുന്ന രീതി
🕉️ ഉപനിഷത്തുകൾ
ബ്രഹ്മൻ = രൂപമില്ല, നിർവചനാതീതം
“നെതി നെതി” → ഇതല്ല, അതല്ല
വ്യക്തിദൈവം അന്തിമമല്ല; അനുഭവസത്യം പ്രധാനമാണ്
✝️☪️✡️ ഏകദൈവമതങ്ങൾ
വ്യക്തിദൈവം (Personal God)
നാമം, ഇച്ഛ, കൽപ്പനകൾ, വിധി
ദൈവം വ്യത്യസ്തനായി നിലനിൽക്കും (Creator ≠ Creation)
👉 വ്യത്യാസം:
ഉപനിഷത്ത് → ദൈവം ആയിത്തീരും
ഏകദൈവമതം → ദൈവത്തെ ആരാധിക്കും
2️⃣ സൃഷ്ടിയുടെ ആശയം
🕉️ ഉപനിഷത്തുകൾ
സൃഷ്ടി = അവസ്ഥമാറ്റം (Manifestation)
ബ്രഹ്മനിൽ നിന്നു തന്നെ ലോകം
ആരംഭം സംശയാത്മകം (നാസദീയ സൂക്തത്തിന്റെ സ്വരം)
✝️☪️✡️ ഏകദൈവമതങ്ങൾ
Creation ex nihilo (ശൂന്യതയിൽ നിന്ന്)
ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛാപ്രവർത്തി
വ്യക്തമായ ആരംഭം
👉 വ്യത്യാസം:
ഉപനിഷത്ത് → ലോകം ബ്രഹ്മന്റെ പ്രകടനം
ഏകദൈവമതം → ലോകം ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടി
3️⃣ അറിവിലേക്കുള്ള വഴി (Epistemology)
🕉️ ഉപനിഷത്തുകൾ
ശ്രവണം → മനനം → നിധിധ്യാസനം
സംശയം അനുവദനീയം
അനുഭവം (Anubhava) അന്തിമം
✝️☪️✡️ ഏകദൈവമതങ്ങൾ
വെളിപ്പെടുത്തൽ (Revelation)
വിശ്വാസം (Faith) കേന്ദ്രം
സംശയം പലപ്പോഴും നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തപ്പെടും
👉 വ്യത്യാസം:
ഉപനിഷത്ത് → അറിയാൻ ശ്രമിക്കുക
ഏകദൈവമതം → വിശ്വസിക്കുക
4️⃣ മനുഷ്യന്റെ സ്ഥാനം
🕉️ ഉപനിഷത്തുകൾ
ആത്മൻ = ബ്രഹ്മൻ
“തത്ത്വമസി” — നീ അതാണ്
മോക്ഷം = അജ്ഞാനനിവൃത്തി
✝️☪️✡️ ഏകദൈവമതങ്ങൾ
മനുഷ്യൻ = സൃഷ്ടി / ദാസൻ
ദൈവവും മനുഷ്യനും തമ്മിൽ അകലം
രക്ഷ = ദൈവകൃപ / അനുസരണം
👉 വ്യത്യാസം:
ഉപനിഷത്ത് → ദൈവത്തോട് ഏകത്വം
ഏകദൈവമതം → ദൈവത്തോട് അടുപ്പം
5️⃣ മതം vs ദർശനം
| വിഷയം | ഉപനിഷത്തുകൾ | ഏകദൈവമതങ്ങൾ |
|---|---|---|
| കേന്ദ്രം | ദർശനം | മതം |
| നിയമങ്ങൾ | രണ്ടാം സ്ഥാനത്ത് | കേന്ദ്രത്തിൽ |
| ചോദ്യം | സ്വാഗതം | നിയന്ത്രിതം |
| അന്തിമസത്യം | അനുഭവം | ഗ്രന്ഥം |
✨ ഒരു വാചകത്തിൽ സാരം
ഉപനിഷത്തുകൾ ചോദിക്കുന്നു:
“സത്യം എന്താണ്?”ഏകദൈവമതങ്ങൾ പറയുന്നു:
“സത്യം ഇതാണ്.”
🤝 വിരോധമാണോ?
❌ ഇല്ല.
👉 വ്യത്യസ്ത മനുഷ്യസ്വഭാവങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്ത വഴികൾ:
ഉറപ്പും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് → ഏകദൈവമതങ്ങൾ
അന്വേഷണം, അനുഭവം, ദാർശനിക സ്വാതന്ത്ര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് → ഉപനിഷത്തുകൾ
ഇത്തരത്തിലുള്ള നിരവധി ഗാനവും, വിവരണവും അറിയാൻ PRASAD MAYA AI STUDIO ചാനലുകൾ സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്യുക.
Facebook: https://www.facebook.com/sathyamevaaJayathe
Instagram : https://www.instagram.com/prasadnp0/
Youtube : https://www.youtube.com/@Prasad_Maya
Blogger : https://aidevotionalsongs.blogspot.com/
ഗാനത്തിന്റെ വരികളും അർത്ഥവും
नासदासीन्नो सदासीत्तदानीं
नासीद्रजो नो व्योमा परो यत् ।
किमावरीवः कुह कस्य शर्मन्
अम्भः किमासीद्गहनं गभीरम् ॥
അന്ന് “അസ്തിത്വം” ഇല്ലായിരുന്നു, “നസ്തിത്വം” പോലും ഇല്ലായിരുന്നു.
മുകളിലും താഴെയും ആകാശമോ അന്തരീക്ഷമോ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.
അന്ന് എന്താണ് മറഞ്ഞിരുന്നത്?
ആർക്കായിരുന്നു ആ ശരണം?
ആഴമുള്ള ജലസമുദ്രമോ അതുണ്ടായിരുന്നത്?
ഇത് സൃഷ്ടിക്കും മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന പൂർണ്ണമായ ശൂന്യതയെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു —
"നിരാകാര, അദ്വൈത, അപ്രകൃത അവസ്ഥ."
---
न मृत्युुरासीदमृतं न तर्हि
न रात्र्या अह्न आसीत्प्रकेतः ।
आनीदवातं स्वधया तदेकं
तस्माद्धान्यन्न परः किंचनास ॥
അന്ന് മരണമില്ലായിരുന്നു, അമൃതത്വവും ഇല്ലായിരുന്നു.
രാത്രിയോ പകലോ ഇല്ലായിരുന്നു.
മാത്രം, സ്വധയാൽ സ്വയം നിലനിന്ന ഒരു “തത്” മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതിനു പുറമെ മറ്റൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.
സൃഷ്ടിക്കും മുൻപ് ഏകചൈതന്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു — അതാണ് ബ്രഹ്മം.
---
तम आसीत्तमसा गूळमग्रे
अप्रकेतं सलिलं सर्वमा इदम् ।
तुच्छ्येनाभ्वपिहितं यदासीत्तपसस्तन्महिनाजायतैकम् ॥
ആദിയിൽ എല്ലാം അന്ധകാരത്താൽ മറഞ്ഞിരുന്നു.
അവ്യക്തമായ ജലം (സത്തയുടെയും അസത്തയുടെയും സംമിശ്രം) മാത്രമായിരുന്നു.
അത് “തപസ്” (ചൈതന്യത്തിന്റെ ചൂട്) മൂലം ഉണർന്നു — അതിൽനിന്ന് ഒന്നായ (സൃഷ്ടി) ഉത്ഭവിച്ചു.
തത്വാർത്ഥം:
സൃഷ്ടിയുടെ “തപസ്” അല്ലെങ്കിൽ സങ്കൽപചൈതന്യം ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
---
कामो ह तद् प्रथमं जायताग्रे
मनसो रेतः प्रथमं यदासीत्त् ।
सत् बन्धुम् असति निरविन्दन्
हृदि प्रतीष्या कवयो मनीषा ॥
ആദിയിൽ കാമം (ആഗ്രഹം, സൃഷ്ടിപ്രേരണ) ഉത്ഭവിച്ചു.
അത് മനസ്സിന്റെ ആദ്യ വിത്തായിരുന്നു.
മുനികൾ അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ആ കാമത്തെ കണ്ടറിഞ്ഞു —
അത് അസത്തും സത്തും തമ്മിൽ ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു.
ഇതാണ് കാമശക്തിയുടെ വേദീയ ജനനം.
കാമം ഇവിടെ ശാരീരികതയല്ല — സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആത്മീയ ആഗ്രഹം,
അഥവാ ബ്രഹ്മചൈതന്യത്തിന്റെ പ്രേരണം.
---
तिरश्चीनो विततो रश्मिरेषामधः
स्विदासीदुपरि स्विदासीद् ।
रेतोधा आसन्महिमान आसन्
स्वधा अवस्तात्प्रयतिः परस्तात् ॥
അവരുടെ (സൃഷ്ടിച്ചൈതന്യത്തിന്റെ) രശ്മികൾ അങ്ങിങ്ങായി പടർന്നു.
മുകളിലോ താഴെയോ എന്ത് സ്ഥിതി ആയിരുന്നുവെന്ന് ആരറിയും?
വിത്തുകളും മഹിമകളും ഉണ്ടായി.
സ്വധയും പ്രേരണയും അപ്രകൃതമായി നിലനിന്നു.
സൃഷ്ടിയുടെ ക്രമവികാസം — “കാമശക്തി” → “ചലനം” → “രൂപം”.
---
को अद्धा वेद क इह प्र वोचत्
कुत आजात कुत इयं विसृष्टिः ।
अर्वाग्देवा अस्य विसर्जनेनाथा
को वेद यत आ बभूव ॥
ആർക്കറിയാം? ആരാണ് പറയാൻ കഴിവുള്ളത് —
ഈ സൃഷ്ടി എവിടെ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചു? എങ്ങനെ പടർന്നുപോയി?
ദേവന്മാരും പിന്നീട് മാത്രമാണ് ഉണ്ടായത്;
അതിനാൽ യഥാർത്ഥം ആരറിയും?
വേദങ്ങൾ തന്നെ ഇവിടെ വിനീതമായി പറയുന്നു:
സൃഷ്ടിയുടെ രഹസ്യം മനുഷ്യമനസ്സിന് അപ്പുറം.
---
यो अस्याध्यक्षः परमे व्योमन्
सो अङ्ग वेद यदि वा न वेद ॥
ഈ സൃഷ്ടിയുടെ അധ്യക്ഷനായ (ബ്രഹ്മൻ) —
അവൻ അറിയാമോ? അല്ലെങ്കിൽ അറിയുന്നില്ലയോ?
(അവനോടു മാത്രമേ ആ രഹസ്യം ഉണ്ടാകൂ.)
അവസാനം വരെ “അജ്ഞാതമായ സൃഷ്ടിരഹസ്യം” എന്ന വിനയത്തോടെ സൂക്തം അവസാനിക്കുന്നു.
നാസദീയ സൂക്തം ഇത് നാസദീയ സൂക്തം. നാസദീയ സൂക്തം ......
അഭിപ്രായങ്ങള്
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ