കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ! ജനാർദ്ദനാ! കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ! ജനാർദ്ദനാ! കൃഷ്ണ ഗോവിന്ദാ നാരായണാ ഹരേ !
കർമ്മപാശങ്ങൾ നീക്കിടേണം, നാരായണാ ഹരേ! (കൃഷ്ണ!)
കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ! ജനാർദ്ദനാ! കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ! ജനാർദ്ദനാ! കൃഷ്ണ ഗോവിന്ദാ നാരായണാ ഹരേ !
ഇന്നലെയോളമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ, ഇന്നി നാളെയുമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ!
മിന്നൽ പോൽ മായും ഈ ലോകലീലയിൽ, മത്സരിക്കുന്നതെന്തിനു നാം വൃഥാ? (കൃഷ്ണ!)
ചുഴന്നീടും സംസാരചക്രത്തിൽ, ഒഴുകുന്നൂ ഓരോ ജീവനും!
നരജാതിയിൽ വന്നു പിറന്നു നാം, സുകൃതം ചെയ്യാൻ മറന്നുപോയോ?
കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ! ജനാർദ്ദനാ! കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ! ജനാർദ്ദനാ! കൃഷ്ണ ഗോവിന്ദാ നാരായണാ ഹരേ !
കണ്ടുകണ്ടിരിക്കും ജനങ്ങളെ, കണ്ടില്ലെന്നു വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ!
നരജന്മം സഫലമാക്കീടുവാൻ, തിരുനാമങ്ങൾ നാവിന്മേലെപ്പോഴും!
കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ! ജനാർദ്ദനാ! കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ!
സ്ഥാനമാനങ്ങൾ ചൊല്ലി കലഹിച്ചു, ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു കാലം കളയുന്നു!
മാളിക മുകളേറിയ മന്നനെ, തോളിൽ മാറാപ്പു കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ!
വേണ്ടതില്ലൊരു ഭോഗവും ലോകരേ, നാരായണ സ്മരണയൊന്നു മതി!
മതിയുണ്ടെങ്കിലൊക്കെ മതിയിതെന്നോതി, പൂന്താനം ചെയ്ത സന്ദേശമീശരൻ!
കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ! ജനാർദ്ദനാ! കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ! ജനാർദ്ദനാ! കൃഷ്ണ ഗോവിന്ദാ നാരായണാ ഹരേ !
ജ്ഞാനപ്പാന: ഒരു ലഘുവിവരണം
ഗ്രന്ഥത്തിൻ്റെ പേര്: ജ്ഞാനപ്പാന (Jñānappana)
ജ്ഞാനം എന്നാൽ അറിവ്, പാന എന്നാൽ പാട്ട്. അറിവിൻ്റെ പാട്ട് അഥവാ തത്വബോധം നൽകുന്ന ഗാനം എന്നാണർത്ഥം. ഭക്തിയും ലളിതമായ തത്വചിന്തയും സമന്വയിക്കുന്ന ഒരു കാവ്യമാണിത്.
രചയിതാവ്: പൂന്താനം നമ്പൂതിരി
ജ്ഞാനപ്പാന എഴുതിയത് പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയാണ് (ഏകദേശം 16-ാം നൂറ്റാണ്ട്).
ജീവിതകാലം: അദ്ദേഹം ഭക്തിപ്രസ്ഥാനത്തിൻ്റെ കേരളത്തിലെ പ്രധാന പ്രചാരകനായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പൻ്റെ (ശ്രീകൃഷ്ണൻ്റെ) പരമഭക്തനായിരുന്നു പൂന്താനം.
സ്ഥലം: മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ അങ്ങാടിപ്പുറത്താണ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഇല്ലം സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത് എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രധാന പ്രത്യേകത: പൂന്താനത്തിൻ്റെ കൃതികൾക്ക് ദ്വയാർത്ഥമില്ലാത്തതും, സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതുമായ ഭാഷയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൻ്റെ അതിപ്രസരം കുറവാണ്. ഇത് സാധാരണ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഭക്തിയും തത്വചിന്തയും പ്രചരിക്കാൻ കാരണമായി.
ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ
ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ പ്രധാന വിഷയം ലളിതമായ ശൈലിയിലുള്ള ആത്മീയവും ഭൗതികവുമായ തത്വോപദേശങ്ങളാണ്.
ലോകം ക്ഷണികമാണ്: ഈ ലോകജീവിതം വെറും മിന്നൽക്കൊടിപോലെ താത്കാലികമാണ് എന്നും, പദവികളും സമ്പത്തും ഒന്നും ശാശ്വതമല്ല എന്നും ശക്തമായി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
"ഇന്നലെയോളമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ, ഇന്നി നാളെയുമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ."
മനുഷ്യജന്മത്തിൻ്റെ ദുർലഭ്യത: മനുഷ്യരായി ജനിച്ചതിൻ്റെ പ്രാധാന്യം. സമയം പാഴാക്കാതെ ഭഗവാനെ ഭജിക്കാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു.
"കണ്ടുകണ്ടങ്ങിരിക്കും ജനങ്ങളെ, കണ്ടില്ലെന്നു വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ."
നാമജപത്തിൻ്റെ പ്രാധാന്യം: മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏറ്റവും ലളിതവും ഫലപ്രദവുമായ മാർഗ്ഗം കൃഷ്ണനാമം ജപിക്കുക എന്നതാണ്.
"കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദാ! ജനാർദ്ദനാ!"
അഹങ്കാരത്തിൻ്റെ നിസ്സാരത: സ്ഥാനമാനങ്ങൾക്കും പണത്തിനും വേണ്ടി കലഹിക്കുന്നതിലെ വ്യർത്ഥതയെ പരിഹസിക്കുന്നു.
"മാളിക മുകളേറിയ മന്നൻ്റെ തോളിൽ മാറാപ്പു കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ."
ജ്ഞാനപ്പാനയെ മലയാളത്തിലെ ഉപദേശകാവ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നായി കണക്കാക്കുന്നു.
അഭിപ്രായങ്ങള്
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ