ഗന്ധർവ്വവേദം: സംഗീതത്തിന്റെയും കലകളുടെയും വേദം
ഭാരതീയ സംസ്കൃതിയിൽ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉറവിടങ്ങളാണല്ലോ വേദങ്ങൾ. നാല് പ്രധാന വേദങ്ങൾ കൂടാതെ, അവയോട് അനുബന്ധിച്ചു നിൽക്കുന്ന 'ഉപവേദങ്ങളും' നമുക്കുണ്ട്. അതിൽ സാമവേദത്തിന്റെ ഉപവേദമായി അറിയപ്പെടുന്നതാണ് ഗന്ധർവ്വവേദം.
ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, സംഗീതം, നൃത്തം, നാടകം തുടങ്ങിയ ലളിതകലകളെക്കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയമായ പഠനമാണ് ഗന്ധർവ്വവേദം.
എന്താണ് ഗന്ധർവ്വവേദം?
സ്വർഗ്ഗീയ ഗായകരായ ഗന്ധർവ്വന്മാരുടെ വിദ്യയായതിനാലാണ് ഇതിന് ഈ പേര് ലഭിച്ചത്. കേവലം വിനോദത്തിനുപരിയായി, മനസ്സിനെയും ആത്മാവിനെയും ഈശ്വരനിലേക്ക് അടുപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപാധിയായാണ് പുരാതന ഭാരതത്തിൽ കലകളെ കണ്ടിരുന്നത്.
പ്രധാന ഉള്ളടക്കം
ഗന്ധർവ്വവേദം പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാര്യങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്:
ഗീതം (Vocal Music): ശബ്ദത്തിലൂടെയുള്ള സംഗീത ആവിഷ്കാരം.
വാദ്യം (Instrumental Music): വിവിധ വാദ്യോപകരണങ്ങളുടെ പ്രയോഗം.
നൃത്തം (Dance): ചലനങ്ങളിലൂടെയുള്ള ഭാവപ്രകടനം.
പ്രസക്തിയും പ്രാധാന്യവും
സാമവേദവുമായുള്ള ബന്ധം: സംഗീതാത്മകമായി ചൊല്ലേണ്ട വേദമാണ് സാമവേദം. അതിന്റെ പ്രായോഗിക വശമാണ് ഗന്ധർവ്വവേദത്തിലൂടെ വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.
മാനസികാരോഗ്യം: സംഗീതം മനസ്സിന് ശാന്തി നൽകുന്നു. രാഗങ്ങൾക്കും താളങ്ങൾക്കും മനുഷ്യന്റെ വികാരങ്ങളെയും ആരോഗ്യത്തെയും സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഈ ശാസ്ത്രം പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഭരതമുനിയുടെ നാട്യശാസ്ത്രം: ഇന്ന് നമുക്ക് ലഭ്യമല്ലാത്ത ഗന്ധർവ്വവേദത്തിന്റെ പല തത്വങ്ങളും ഭരതമുനിയുടെ 'നാട്യശാസ്ത്ര'ത്തിലാണ് ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
ഉപസംഹാരം
ശബ്ദവും താളവും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് ആധാരമാണ്. ആ ശബ്ദത്തെ ശാസ്ത്രീയമായും ആത്മീയമായും സമീപിക്കുന്ന രീതിയാണ് ഗന്ധർവ്വവേദം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്. കല വെറുമൊരു പ്രകടനമല്ല, മറിച്ച് അതൊരു ഉപാസനയാണെന്ന് ഇത് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ഗന്ധർവ്വവേദം രചിച്ചത് ആരാണെന്ന് കൃത്യമായി പറയാൻ സാധിക്കില്ല. വേദങ്ങളുടെ ഉപവേദങ്ങളിൽ ഒന്നായതുകൊണ്ട്, ഇതിന് ഒരു വ്യക്തിഗത രചയിതാവില്ല. സാമവേദത്തിൽനിന്ന് ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങൾ ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവന്നതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, വേദങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ ഇത് നിലനിന്നിരുന്നു എന്ന് കരുതാം.
എന്തിനുവേണ്ടി?
ഗന്ധർവ്വവേദം പ്രധാനമായും സംഗീതം, നൃത്തം, അഭിനയം, മറ്റ് കലാരൂപങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഇതിലെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ:
ആത്മീയ വളർച്ച: മന്ത്രങ്ങൾ സംഗീത രൂപത്തിൽ ആലപിച്ച് ഭഗവാനെ ആരാധിക്കാനും ആത്മീയമായി ഉന്നതി നേടാനും ഇത് സഹായിച്ചു.
മാനസികോല്ലാസം: കലാരൂപങ്ങളിലൂടെ ആളുകൾക്ക് സന്തോഷം നൽകാനും മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
രോഗശാന്തി: സംഗീതത്തിന് രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
ആരാധനാക്രമങ്ങൾ: യജ്ഞങ്ങളിലും പൂജകളിലും സംഗീതവും നൃത്തവും ഒരു പ്രധാന ഭാഗമായിരുന്നു.
ആര് പിന്തുടർന്നു?
ഗന്ധർവ്വവേദം പ്രധാനമായും പിന്തുടർന്നത് ഗന്ധർവന്മാരാണ്. ദേവലോകത്തിലെ സംഗീതജ്ഞരായിട്ടാണ് ഇവരെ പുരാണങ്ങളിൽ കണക്കാക്കുന്നത്. നാരദൻ, തുമ്പുരു തുടങ്ങിയ മഹർഷിമാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഈ ശാസ്ത്രത്തിൽ അഗ്രഗണ്യരായിരുന്നു. ഇവരിൽനിന്നാണ് ഈ അറിവ് സാധാരണ ജനങ്ങളിലേക്ക് കൈമാറിയത്.
പിന്നീട്, ഈ അറിവുകൾ ഭരതമുനിയുടെ നാട്യശാസ്ത്രം, ശാർങ്ഗദേവൻ്റെ സംഗീത രത്നാകരം തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെ കൂടുതൽ വികസിപ്പിക്കുകയും ചിട്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്രീയ സംഗീതത്തിൻ്റെയും നൃത്തത്തിൻ്റെയും അടിസ്ഥാനമായി ഈ ശാസ്ത്രത്തെയാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
അഭിപ്രായങ്ങള്
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ